ورزش ایران / شناسه خبر: 101925 / تاریخ انتشار : 1399/2/26 15:40
|
دستم باز بود جهانی 2017 بهتر نتیجه می‌گرفتم

محمد طلایی: برای جهانی پاریس با خادم اختلاف نظر داشتم

ناصر انصافی مقدم -  اعمال قانون «چرخه انتخابی» به منظور انتخاب تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران برای حضور در المپیک ۲۰۲۱ توکیو و حتی مسابقه‌های جهانی به بحث روز و داغ این روزهای کشتی در دوران تعطیلی ورزش مملکت تبدیل شده است. موضوعی که در وهله اول با مخالفت غلامرضا محمدی روبرو شد. او معتقد است که دست سرمربیان تیم ملی با اجرای این قانون بسته می‌شود. داستانی که در گذشته هم وجود داشته و شاید بهترین کسی که بتواند در این باره حرف بزند، محمد طلایی سرمربی تیم ملی کشتی آزاد در مسابقه های جهانی ۲۰۱۷ پاریس است. او بیشترین ضربه را از توجه به قانون انتخابی خورد و حالا شاید بهتر از کسی دیگر بداند که آیا دغدغه اصلی کشتی که در 10 وزن شاید 5 کشتی‌گیر درجه یک هم نداشته باشد، برقراری انتخابی است یا موضوعی دیگر. محمد طلایی درباره اهمیت بسته بودن دست سرمربیان در ماجرای انتخابی اینطور هشدار می‌دهد: «برای جهانی پاریس دستم بسته بود و درباره این موضوع بارها با رسول خادم و اعضای شورای فنی جلسه برگزار کردم اما به نتیجه نرسیدیم. اگر دستم باز بود در پاریس بهتر نتیجه می‌گرفتیم.» چند دقیقه‌ای با طلایی همکلام می‌شویم و حرف‌های قابل تأملی از او می‌شنویم.

نظر شما درباره قانون یا روش «چرخه انتخابی» برای انتخاب کشتی‌گیران تیم‌های ملی که اخیراً مطرح شده است، چیست؟

من همیشه گفته‌ام برای انتخاب بهترین و آماده‌ترین نفرات تیم‌های ملی کشتی باید قانونی به نام انتخابی تیم‌های ملی باشد؛ من چه آن زمان که خودم کشتی می‌گرفتم و چه زمانی که مربی و سرمربی تیم‌های جوانان و بزرگسالان ایران شدم، تابع قانون رقابت‌های انتخابی بودم و همیشه به آن احترام گذاشته‌ام. در واقع رقابت‌های انتخابی، «اوجب واجبات» در کشتی برای انتخاب بهترین‌های تیم های ملی است تا حق به حقدار برسد.

 

یعنی شما اعتقاد دارید که برگزاری انتخابی به برقراری عدالت کمک می‌کند؟

اگر درست و دقیق اجرا شود حتماً می‌تواند تأثیرگذار باشد. مهم نحوه اجرای این قانون است.

 

اما در سال‌های گذشته ظاهراً این عدالت برقرار نشد و صحبت درباره این قانون و تلاش برای اجرایش، بیشتر به محلی برای دعوا تبدیل شد.

به هر حال اجرای خوب مهم است. اگر قانون خوب نوشته شود اما خوب اجرا نشود شاید نتیجه خوبی در پی نداشته باشد.

 

اما قانونی که به تازگی وضع شده ظاهراً زمینه‌ساز اختلاف نظرهای سرمربیان تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی با فدراسیون کشتی شده است.

 من در جریان اختلاف نظرهای آقایان محمدی و بنا نیستم و اینکه در جلسات چه گذشته است. اما بالاخره باید قانونی باشد که بهترین کشتی‌گیران انتخاب شوند‌ و جایگاه واقعی هر یک از کشتی‌گیران مشخص شود؛ در قانون انتخابی پس از مشخص شدن بهترین نفر، نفرات بعدی خود را برای سال بعد آماده می‌کنند؛ از طرف دیگر با تشکیل جلسات و تبادل نظرها می‌توان اختلاف نظرها را به شکلی دوستانه از بین برد و به اجماع کامل رسید.

 

 چه تفاوتی بین قانون «فرایند انتخابی» زمان ریاست رسول خادم در فدراسیون کشتی با قانونی که در حال حاضر علیرضا دبیر به نام «چرخه انتخابی» می‌خواهد آن را تدوین و اجرا کند، وجود دارد؟

واقعیتش این است که درست نمی‌دانم؛ چون هنوز خوب و به طور کامل آن را نخوانده‌ام ولی هر دو قانون، در اصل شاید یکی است و روشی درست برای انتخاب ملی‌پوشان کشتی براساس معیارهای رقابت‌های انتخابی است. به نظر می‌رسد در چرخه انتخابی، نحوه تمرینات و میزان آمادگی کشتی‌گیران و نتایجی که آنها در رقابت‌های داخلی و تورنمنت‌های بین‌المللی به دست آورده‌اند، مورد توجه قرار می‌گیرد که اگر واقعاً اینطور باشد بهترین ملاک و معیار برای انتخاب ملی‌پوشان کشتی خواهد بود.

 

شاید مهم‌ترین دغدغه درباره برگزاری انتخابی بسته بودن دست مربیان تیم ملی باشد. برای مثال شما در مسابقه‌های جهانی ۲۰۱۷ پاریس سرمربی تیم ملی کشتی آزاد بودید و با قانون «فرایند انتخابی» رسول خادم؛ تیم شما نهم دنیا شد که بدترین نتیجه ممکن حداقل در طول چهل سال اخیر بود!

درست است؛ دست من واقعاً آن موقع بسته بود و این را بگویم که من در سه - چهار وزن با رسول خادم و اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد اختلاف نظر داشتم؛ من چه قبل از مسابقه‌های جهانی و چه بعد از آن، انتقادهای خود را به صورت منطقی با رسول خادم و اعضای شورای فنی در اتاق دربسته مطرح می‌کردم ولی آنها جزو بزرگان کشتی ایران و قابل احترام بودند و حرف آنها به کرسی می‌نشست.

 

یعنی اعتراض داشتید، اما اجازه ندادید اعتراض‌ها رسانه‌ای شود. البته همان مقطع هم می‌شد فهمید که گلایه‌هایی وجود دارد.

همیشه معتقدم که اینجور مسائل باید در اتاق‌های دربسته و به‌ دور از تنش و حواشی حل و فصل شود. کشتی مسائل زیادی دارد و همه ما باید سعی کنیم مسائل را در آرامش حل کنیم.

 

قبول دارید اگر دست شما باز بود و دیگران در کارتان برای انتخاب نفرات مورد نظر شما دخالت نمی‌کردند، تیم ملی ایران نتیجه خیلی بهتری در فرانسه می‌گرفت؟

بله؛ این را قبول دارم اما من حرف‌های خود را می‌زدم و انتقادهای خود را مطرح می‌کردم؛ ولی باید توجه داشت که مسابقه‌های جهانی ۲۰۱۷ پاریس یک سال بعد از المپیک ۲۰۱۶ ریو بود و شرایط و حساسیت امروز بازی‌های المپیک توکیو را نداشت؛ در مسابقه‌های جهانی بعد از المپیک می‌توان نفرات دوم را هم شرکت داد. در آن سال نفراتی مثل رضا اطری و یدالله محبی برای اولین بار بود که در مسابقه‌های جهانی شرکت می‌کردند و تجربه امروز را نداشتند. اما همیشه پیش از المپیک حساسیت کار بالاتر می‌رود چون همه به دنبال انتخاب بهترین نفرات برای حضور در المپیک هستند.

 

ولی شما به عنوان سرمربی تیم ملی حق داشتید نظر خود را برای انتخاب نفرات مورد نظر خود اعمال کنید و شاید امروز مربیان تیم ملی هم حق داشته باشند نگران باشند.

 من مقابل اعضای  شورای فنی تیم‌های ملی ایستادگی می‌کردم اما نمی‌خواستم کار به جاهای باریک کشیده شود. همه آنها از بزرگان کشتی و برای من قابل احترام بودند، من باید به تصمیمات خرد جمعی احترام می‌گذاشتم. این را هم بگویم که سرمربی معمولاً حداکثر تا دو وزن می‌تواند اعمال نظر کند. در هر صورت قانون رقابت‌های انتخابی تحت هر نام و عنوانی که باشد، کاملاً موافق آن هستم.

 

بهتر نبود علیرضا دبیر قبل از مطرح کردن قانون چرخه انتخابی در ابتدا آن را با سرمربیان تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی در میان می‌گذاشت و مشورتی با آنها به عمل می‌آورد؟

به نظرم دبیر همین کار را کرده؛ به هر حال او قهرمان جهان والمپیک بوده و حرفه‌ای عمل می‌کند، دبیر خودش از رقابت‌های انتخابی به تیم ملی کشتی آزاد ایران رسید و قانون و مقررات رقابت‌های انتخابی را خوب می‌داند. او از دل انتخابی به تیم ملی رسیده و حتماً می‌تواند در این باره صاحب‌نظر باشد.

ولی تا آنجایی که می‌دانیم دبیر بعد از تصمیم خود، از محسن کاوه و غلامرضا محمدی و محمد بنا خواست تا در جلسه‌ای در این خصوص حضور پیدا کنند و نظر مشورتی بدهند.

بعید می‌دانم دبیر قبل از این کار با سرمربیان تیم‌های ملی مشورت نکرده باشد؛ منتهی برای اینجور تصمیمات فنی حداقل باید سه جلسه بین سرمربیان تیم‌های ملی و رئیس فدراسیون کشتی گذاشته شود تا همه بتوانند تمام مسائل مورد نظر خود را مطرح کنند و یک موضوع از جهات مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

پس نظر سرمربیان تیم ملی باید دیده شود؟

اگر می‌خواهیم به موفقیت برسیم باید به این جمع‌بندی برسیم که انتخابی در تمامی مراحل عدالت را رعایت کند. هم در قبال کشتی‌گیران و هم در قبال سرمربیان تیم ملی که قربانی رعایت و برقراری انتخابی نشوند.

 

 از موضوع تیم‌های ملی بزرگسالان بگذریم. شما اکنون سرمربی تیم کشتی آزاد نوجوانان ایران هستید،  برنامه‌ای برای تیم خود دارید؟

فعلاً که تمامی فعالیت‌های کشتی از سوی اتحادیه جهانی کشتی در دنیا متوقف و تعطیل شده است. همه منتظر اعلام دستور اتحادیه جهانی هستند و باید ببینیم در نهایت از طرف اتحادیه چه چیزی ابلاغ می‌شود. ظاهراً از تیر ماه امسال فعالیت‌های کشتی در جهان دوباره راه‌اندازی خواهد شد؛ بحث بیماری خطرناک کرونا امروزه بسیار جدی‌تر از ورزش و کشتی شده و نه تنها سلامتی کشتی‌گیران که سلامتی کل مردم و جامعه جهانی مهم‌تر از ورزش و کشتی و فوتبال است. اگر یکی به بیماری کرونا مبتلا شود، شاید تا آخر عمر خود با بیماری و مشکلات ریوی و تنگی نفس دست و پنجه نرم کند. کشتی‌گیران نوجوان، بچه‌های مردم هستند و نباید سلامتی آنها فدای کشتی شود.

 

و سخن آخر...

برخی از نمایندگان رسانه‌های گروهی در مصاحبه با ما، صحبت‌های ما را تحریف می‌کنند و یا توضیحات را واضح نمی‌نویسند و فقط به قسمتی از آن اشاره می‌کنند؛ چند وقت پیش یک نفر با من مصاحبه‌ای کرد که من در آن راجع به جایگاه مربیان سازنده و زحمتکش بدون مدال در کادر فنی تیم‌های ملی با او حرف زدم؛ اما او از قول من نوشت که جای مربیان سازنده بدون مدال در کادر فنی تیم‌های ملی کشتی نیست و کشتی‌گیران از آنها همانند مربیان مدالدار حرف شنوی ندارند و از دستورات آنها اطاعت نمی‌کنند و این مسأله سوء‌تفاهماتی را در جامعه کشتی علیه من به وجود آورد؛ خواهشم از شما و روزنامه وزین ایران ورزشی این است که از قول من بنویسید مربیان سازنده و زحمتکش بدون مدال بیشترین حق را در کشتی ایران دارند و زحمتکش‌ترین قشر در کشتی هستند و همه کشتی‌گیران تیم‌های ملی وظیفه دارند از آنها حرف‌شنوی و فرمانبری داشته باشند. مربی سازنده جایگاهش خیلی مهم است و این جایگاه را آنهایی که وقتی رئیس فدراسیون کشتی می‌شوند، باید تعریف و تعیین کنند. بالاخره مربیان سازنده که الفبای کشتی را بلد هستند، خواندن و نوشتن را می‌دانند و کم و کسری در کشتی ندارند؛  آنها فقط مدال ندارند اما کشتی را خوب می‌شناسند و زحمتکش هم هستند.

captcha
تازه ها
بیشتر